Panteon

Światłocienie detali paryskiego Panteonu.

Powierzchnie i sklepienia, maestria kształtów, które pozostają prawie niezauważone, pomimo tego, że pod nimi spacerują miliony ludzi rocznie. Krypty paryskiego Panteonu – narodowej nekropolii, której alabastrowe grobowce są kolejną z turystycznych destynacji Paryża, atrakcją obok Luwru, wieży Eiffla i Disneylandu. Na architekturę tego miejsca spogląda niewielu, a jeśli już, to w skali makro. Ta olśniewa wielkością, klasycystycznym bogactwem i symetrią okręgu wpisanego w grecki krzyż.

Fotografie z cyklu „Panteon” to właściwie zaprzeczenie tego, z czym kojarzone jest to miejsce. Zupełnie jakby przechodząc poniżej poziomu posadzki tej dawnej świątyni wchodzilibyśmy do jej formalnego negatywu. Krypty, które przedstawia cykl, zamiast przestrzeni i przepychu złotych zdobień to ciasne, słabo oświetlone wnęki, małe majstersztyki sztuki murarstwa i tynkarstwa. Zostawiając obok pomniki upstrzone kwiatami i szarfami w narodowych barwach, to właśnie te ściany, sufity i mozolnie kształtowane sklepienia tworzą najpiękniejszy spektakl tego miejsca. Punktowe źródła światła skutkują subtelną grą cieni na powierzchniach, w których niczym chirurg skalpelem fotograf może za pomocą kadru wycinać geometryczne, minimalistyczne obrazy, gotowe fotografie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *